Sanat Terapisi Eğitimi 1 Section8 Lessons10 Weeks
Edebiyat, Bibliyoterapi, Şiir, Dans ve Kukla Terapisi
Kapsam
Bu ders, edebiyat, bibliyoterapi, şiir, dans ve hareket ile kukla temelli terapi yaklaşımlarının duygu ve düşünceleri ifade etme süreçlerindeki yerini ele alır. Edebiyat Terapisi başlığında öykü, anlatı ve yazılı metinlerin kişisel yaşantılarla ilişkisi incelenir. Bibliyoterapi kapsamında kitap ve metinlerin belirli amaçlarla okunması, değerlendirilmesi ve kişinin kendi deneyimleriyle ilişkilendirilmesi üzerinde durulur. Şiir Terapi konusu ise sözcüklerin, imgelerin, çağrışımların ve şiirsel anlatımın duygusal ifade açısından taşıdığı özelliklere odaklanır.
Dans ve Hareket Terapisi 1 ve 2 başlıklarında beden, hareket, ritim ve sözsüz iletişim arasındaki ilişkiler açıklanır. Bedensel ifadenin duygusal yaşantılarla bağlantısı, hareketin kişiler arası iletişimdeki rolü ve bireysel hareket biçimlerinin farklı anlamlar taşıyabilmesi ele alınır. Kukla Terapisi kapsamında ise kuklaların temsil, rol alma, hikaye oluşturma ve dolaylı anlatım süreçlerindeki işlevleri incelenir. Bu yaklaşımlar sözel, yazılı, bedensel ve sembolik ifade biçimleri açısından karşılaştırılır. Böylece farklı sanat araçlarının kişinin kendisini anlatmasında nasıl işlevler üstlenebileceği ve hangi özellikleriyle birbirinden ayrıldığı değerlendirilir. Ders, yaratıcı ifade yöntemlerinin ortak yönlerini ve her disiplinin kendine özgü anlatım olanaklarını anlamaya odaklanır.
İçerik
Edebiyat ve bibliyoterapi bölümünde anlatıların insanların duygu, düşünce ve deneyimlerini anlamlandırmasındaki yeri ele alınır. Bir metindeki karakterin karşılaştığı güçlüklerle okuyucunun kendi yaşantıları arasında bağlantı kurması, bibliyoterapinin temel kavramlarını açıklamak için değerlendirilir. Okuma sürecinde özdeşim, duygusal tepki, farklı bakış açıları ve kişisel anlam oluşturma gibi süreçler incelenir. Şiir temelli yaklaşımda ise sözcüklerin doğrudan ve mecazi anlamları, imgeler, ritim ve çağrışımların duygu ifadesindeki özellikleri açıklanır. Şiirin yazılması, okunması ve yorumlanması arasındaki farklı ifade olanakları değerlendirilir.
Dans ve hareket bölümünde bedenin iletişim aracı olarak taşıdığı özellikler üzerinde durulur. Duruş, hareket, ritim ve bedensel ifadenin kişisel yaşantılarla ilişkisi kavramsal düzeyde incelenir. Hareketin yalnızca fiziksel etkinlik değil, aynı zamanda sözsüz ifade biçimi olabileceği açıklanır. Kukla terapisi bölümünde ise kuklanın bir karakteri veya yaşantıyı temsil etmesi, dolaylı anlatımın olanakları ve hikaye oluşturma süreçleri değerlendirilir. Bu yöntemlerin ortak yönleri açıklanırken bir yaratıcı etkinliğin profesyonel terapi sürecinden hangi noktalarda ayrıldığı da ele alınır. Ders boyunca her sanat disiplininin kullandığı araçlar ile kişisel anlatım biçimleri arasındaki ilişki ön planda tutulur.
Dersin Kazanımları
Bu dersin sonunda katılımcıların edebiyat, bibliyoterapi, şiir, dans ve kukla temelli yaklaşımların temel özelliklerini tanımaları hedeflenir. Yazılı anlatıların duygu ve düşünceleri ifade etmedeki rolünü açıklayabilir; öykü, karakter ve kişisel yaşantı arasındaki ilişkiyi değerlendirebilirler. Bibliyoterapide metin seçimi, okuma ve kişisel anlamlandırma süreçlerinin neden önemli olduğunu kavrayabilirler. Şiirsel anlatımın imge, çağrışım ve sözcükler aracılığıyla farklı ifade olanakları sunduğunu anlayabilirler. Düz yazı ile şiirsel anlatımın duygusal ifade bakımından taşıdığı özellikleri karşılaştırabilirler.
Katılımcıların dans ve hareket temelli yaklaşımlarda bedenin sözsüz iletişim aracı olarak işlevini açıklayabilmeleri beklenir. Hareket, ritim, duruş ve duygusal deneyim arasındaki bağlantıları tanıyabilirler. Kuklaların temsil, rol alma ve dolaylı anlatım süreçlerindeki işlevlerini kavrayabilirler. Farklı sanat disiplinlerinin kişinin kendisini ifade etmesine sunduğu olanakları karşılaştırırken bireysel farklılıkların önemini değerlendirebilirler. Sözel anlatım, yazılı ifade, bedensel hareket ve sembolik temsil arasındaki temel ayrımları açıklayabilirler. Bu bilgi sayesinde yaratıcı ifade yöntemlerini amaçları, kullandıkları araçlar ve psikolojik süreçlerle ilişkileri bakımından değerlendirmeleri; yöntemleri tanımanın bunları bağımsız psikoterapi olarak uygulama yeterliliğinden farklı olduğunu kavramaları amaçlanır.